متسختا به ما یادآوری می کند که حفاظت واقعی از میراث فرهنگی زمانی معنا پیدا میکند که روابط میان بستر طبیعی، فضاهای شهری، آیین های مذهبی و زندگی روزمره حفظ شوند.
منظر فرهنگی قره کلیسا مجموعه ای از مؤلفه ها مانند تجربه ای حسی، قدسی و آرامش بخش بوده که تداوم آن، نیازمند توجه یکپارچه به هم پیوندی کالبد، بستر و ادراک است.
ادراک بازدیدکننده از محوطه مسجد کبود تبریز در مقوله حفاظت از آن به عنوان یک اثر تاریخی، تنها در تعامل زنده با زمینه پیرامون آن معنا و تأثیر واقعی می یابد.
سفر به خوزستان فرصتی ارزشمند برای لمس ریشه های تمدن، درک پیوند میان آب، خاک، انسان و تجربه فضاهای تاریخی و منظر فرهنگی جنوب ایران را برای دانشجویان فراهم آورد.