دریاچه سوان؛ تعامل طبیعت، هنر و میراث فرهنگی در منظر ارمنستان

دریاچه سوان؛ تعامل طبیعت، هنر و میراث فرهنگی در منظر ارمنستان

دریاچه سوان به عنوان یکی از بزرگترین دریاچه های آب شیرین مرتفع جهان، مهمترین عناصر طبیعی ارمنستان و از شاخص ترین مناظر فرهنگی قفقاز جنوبی به شمار می رود.
مداخله در مجموعه شوشتر نو زمانی موفق خواهد بود که بر پایه گفت و گو، مشارکت و احترام متقابل میان دانش حرفه ای و تجربه زیسته مردم بنا شود.
با تغییرات ساکنین، شوشتر نو نه تنها از کالبد اولیه اش فاصله گرفت، بلکه به معماری مردمی بدل شد؛ معماری که از پایین به بالا شکل گرفته است، نه از بالا به پایین.
ارتقای خوانایی سایت تاریخی شوش نیازمند رویکردی تلفیقی و میان رشته ای است که زیرساختهای فیزیکی، ابزارهای تفسیر، مدیریت منظر و مشارکت اجتماعی را در برگیرد.
وجود منابع آبی پایدار، موقعیت دفاعی و دسترسی به مسیرهای تجاری باعث شده است که تپه شوش به مرکزی ویژه و استراتژیک تبدیل شود و تا قرنها مرکز قدرت باقی بماند.