متسختا به ما یادآوری می کند که حفاظت واقعی از میراث فرهنگی زمانی معنا پیدا می‌کند که روابط میان بستر طبیعی، فضاهای شهری، آیین های مذهبی و زندگی روزمره حفظ شوند.

مهمترین ویژگی پل صلح در تفلیس، نه فرم متفاوت آن، بلکه توانایی آن در ایجاد تعاملی میان گذشته و حال است؛ تعاملی که همچنان در جریان زندگی شهر ادامه دارد.

تفلیس شهری است که تاریخ خود را در کالبد معماری و در تجربه روزمره ساکنانش حفظ کرده و به یکی از ارزشمندترین نمونه های منظر شهری تاریخی در قفقاز تبدیل کرده است.

در تحولات معاصر شهر باتومی، کیفیت فضای عمومی، پیوند مستمر آن با دریا و حضور زندگی روزمره در امتداد بلوار ساحلی سبب شده تا شهر همچنان قابل تجربه برای انسان باشد.

سفر به خوزستان فرصتی ارزشمند برای لمس ریشه های تمدن، درک پیوند میان آب، خاک، انسان و تجربه فضاهای تاریخی و منظر فرهنگی جنوب ایران را برای دانشجویان فراهم آورد.

مداخله در مجموعه شوشتر نو زمانی موفق خواهد بود که بر پایه گفت و گو، مشارکت و احترام متقابل میان دانش حرفه ای و تجربه زیسته مردم بنا شود.

ارتقای خوانایی سایت تاریخی شوش نیازمند رویکردی تلفیقی و میان رشته ای است که زیرساختهای فیزیکی، ابزارهای تفسیر، مدیریت منظر و مشارکت اجتماعی را در برگیرد.

محیط کوچک در پارک فیل به مخاطبین تجربیات اجتماعی و تفریحی فراموش نشدنی و همچنین فرصتی برای آرامش و ارتباط با طبیعت ارائه می دهد.

با افزایش فراوانی و شدت طوفانها، معماران منظر پورتوریکو راه‌حلهایی برای مدیریت رودخانه ها، آبهای سطحی ناشی از طوفان، فرسایش و توسعه سواحل دارند.