سخن سردبیر پرونده منظر فرهنگی خوزستان
استان خوزستان، با پیشینه ای چند هزار ساله و میراثی از تمدن های عیلامی و هخامنشی، همواره به عنوان یکی از گهواره های تمدن بشر شناخته می شود. حضور رودهای پر آب، زمین های حاصلخیز و آثار تاریخی ارزشمند، این سرزمین را به یکی از غنی ترین بسترهای مطالعه در حوزه معماری، شهرسازی و منظر فرهنگی بدل کرده است.
در اسفند ۱۴۰۲، جمعی از دانشجویان رشته های معماری منظر و معماری از دانشگاه های بین المللی امام خمینی (ره)، تهران، علم و صنعت و هنر، سفری علمی و پژوهشی به استان خوزستان داشتند؛ سفری که با سرپرستی دکتر محمدرضا مهربانی گلزار و همراهی دکتر سید بهشید حسینی، فرصتی برای مشاهده عینی تعامل میان انسان و اقلیم، و درک ژرف تر از تداوم حیات در بستر تاریخ را فراهم ساخت.
در طی این سفر چند روزه، بازدیدهایی از منطقه طبیعی شهیون، شهر تاریخی دزفول، محوطه باستانی شوش، زیگورات چغازنبیل، سازه های آبی تاریخی شوشتر و شهرک شوشتر نو صورت پذیرفت. این بازدیدها برای دانشجویان، علاوه بر غنای علمی و شناخت میدانی، بستری برای تأمل درباره پیوند میان میراث فرهنگی و معماری و منظر معاصر ایران ایجاد کرد.
در ادامه، حاصل مشاهدات، برداشتهای میدانی و تحلیل های دانشجویان درباره هر یک از این مکان ها و درک آنان از “منظر فرهنگی خوزستان” ارائه می شود؛ سفری که نه تنها بازدید از مکان ها، بلکه گفت و گویی میان گذشته و حال، میان میراث و زندگی امروز بود. در نگارش و گردآوری این پرونده، دکتر مهدی فاطمی نیز با راهنمایی ها و همکاری علمی خود، نقش ارزشمندی را ایفا کردند. در ادامه پژوهشهای انجام شده در مورد اماکن مورد بازدید و درک همسفران از منظر فرهنگی و گردشگری خوزستان، ارائه گردیده است.
