روستای ماسوله درراستای مدرن شدن درگیر تغییرات کالبدی است که منظر آن را دگرگون کرده است. منظر اصیل این روستا در معرض خطر است.
فرهنگ سازی ناقص در ماسوله باعث شده که اکنون حتی مسن‌ترین‌ های ماسوله نیز علت سنتهای خود را به درستی ندانند و تزیینات به یک تقلید صِرف تنزل یافته است.
در روستای ماسوله مکانیابی مسجد به صورتی است که در مرکزیت مجموعه و در مطلوب ترین حالت دسترسی جانمایی شده تا قابلیت رویت از حداکثر زوایای موجود را داشته باشد.
برای ایجاد باغ میوه در ماسوله جنگل تخریب شده و درختانی با عمر کوتاه کاشته می شوند که در چرخه زیستی نمی توانند خاک را تثبیت کنند وجنگل دچار فرسایش می‌شود.
با رشد صنعت گردشگری و تبدیل ماسوله از یک محیط زنده و پویا به موزه‌ای برای بازدید گردشگران، هویت اجتماعی و فرهنگی آن رو به زوال و نابودی رفته است.
توجه اهالی ماسوله به جزییات محیط ساخته شده پیرامون شان همچون ترکیب رامپ و پله برای افزایش کارایی و نقش اندازی بر کف جوی آب قابل تامل است.
بهره گیری از عناصر مصنوع جهت قاب کردن منظر طبیعی به بهبود حس مکان کمک می کند. با امتداد ارتباط بصری می توان بر مناظر طبیعی مطلوب را در سطح روستا تاکید کرد.
درختان غيربومي و ناهماهنگ با اكوسيستم ماسوله نه تنها باعث تثبیت خاک نشده بلکه به اغتشاش بصری منظر روستا نیز منجر شده است.