یک پردیس یک نهاد دانشگاهی، اجتماعی یا معنوی است و اینکه این مکان هم جذاب و هم کاربردی باشد، حیاتی است، زیرا مکانی است که بیشتر وقتمان را آنجا می گذرانیم.
میدان مرکزی در چیانگ رای متشکل از تضاد مناظر است. معماری منظر فرصتی را فراهم کرده است که مجموعه ای از معماری با سابقه در آسیا و فراتر از آن توسعه پیدا کند.
سوپرکیلن پارکی شهری در کپنهاگ است که دارای بازخورد مثبتی نیست زیرا مسیری اشتباه در بهبود مکانهای تفریحی انتخاب کرده و به بستر و مخاطبین توجهی نداشته است.
تیم طراحی، شهر سولینجن را به عنوان یک اتاق برای زندگی شهری تصور کردند، قصد آنها برجسته کردن رابطه بین معماری و منظر از طریق تنوع دادن به سنگفرش بوده است.
استراتژی طراحی در این پارک فناوری علاوه بر طراحی یک ساختمان، خلق یک میدان عمومی با تاثیر از فضاهای جمعی محلی و منظر کم ارتفاع موجود در بستر طرح بوده است.
این پردیس، پایگاه سابق نیروی دریایی بوده و چشم انداز آتی آن، خلق مکانی صمیمی، توسعه صنعتی فضاهای عمومی، توسعه مسکونی و معماری با کیفیت است.
در طراحی جسورانه پارکی در لس آنجلس، نیاز به محافظت کمتر در عین کارایی و دوام مدنظر بوده و عناصر آن بسیار ساده، رویکرد جدیدی در توسعه شهری را نشان می دهند.
شهر مسا به عنوان سومین شهر بزرگ ایالت آریزونا دارای هویتی شاخص نیست. ایده طراحی فضای عمومی جدید در تعامل تیمهای طراحی با شهروندان و مشارکت آنها شکل گرفت.
فضاهای جمعی روسیه با وجود مقیاس فرا انسانی به دلیل حضور مردم مثبت ارزیابی می شوند. دلیل این اجتماع پذیری، عوامل تاریخی، فرهنگی و سیاسی همجوار این فضاها است.
مردم روسیه امروزه با تغییر گرایشهای سیاسی، به طراحی فضاهای جمعی اهمیت می دهند. برای جریان داشتن زندگی شهری در تمام ساعات، به منظر شبانه نیز توجه شده است.
معماران منظر متوجه ارزش فضاهای جمعی و قدرت آنها به عنوان آغازگر تحولات یک جامعه هستند. از این رو از طراحی میدان و فضاهای جمعی، توسعه و بهبود آنها حمایت می کنند.
در پی گرایشات معاصر در طراحی پردیس دانشگاهی، در محوطه دانشگاه ولونگانگ محیطی خلق شده که در آن دانشجویان به یادگیری، تفریح، تعامل و فعالیتهای جمعی می پردازند.
[df-form-login]