یکی از روش های معماری منظر برای تاکید بر محور، مسیر و ایجاد حس حرکت در فضا، نظام کاشت ردیفی درختان مخروطی شکل حول محور اصلی است.

انتخاب مناسب نوع و نحوه ترکیب و چیدمان گیاهان در طرح کاشت منجر به ایجاد منظری شاخص در فصول مختلف می شود.

طرح کاشت مناسب می تواند به عنوان فضای سبز مطلوب، مانع بصری و عایق صوتی، مانعی برای ورود آلودگی های دیداری و شنیداری خیابان به پارک باشد.

کاشت مناسب پیچ گلیسین در کنار درخت سرو، از طرفی موجب اتکای گلیسین به سرو جهت رشد و بالا رفتن شده و از سوی دیگر، تنه لخت درخت با شاخ و برگ پیچ پوشیده شده است.

کوهستان از کهن ترین عناصر طبیعی است که در گذر زمان ثابت وپابرجاست. کوه الوند زبان مشترک میان اساطیر و مردمان کنونی آن است.

استفاده از رز رونده در کنار ستون های آلاچیق باعث ایجاد زیبایی بصری شده است که نمونه ای مناسب از تلفیق فضای سبز با مصالح و سازه است.

تکرار و تغییر منطقی و همچنین ساده در شکل، رنگ و اندازه عناصر منظر سازو پوشش گیاهی سبب وحدت وهماهنگی عناصر و هویت و جهت دهی به فضا می شود.

درخت سنجد با پوستی تیره، در بین سایر گیاهان منطقه کوهستانی الوند از ویژگیهای برجسته ای برخوردار است که به عنوان نشانه هویتی و شاخصه بارز همدان عمل می کند.

در بوستان مادر شهر محمدیه تکرار طرح کاشت در مسیر باعث ایجاد ریتم و تعادل شده و کاشت درخت خزان پذیر و همیشه سبز در کنار هم باعث حفظ جلوه در فصول مختلف می شود

در دژ عامر، کرت بندی و هندسه‌ بندی باغچه ها قابل مشاهده است و می توان با این تکنیک در طراحی امروزه در زمینهای بزرگ به سبزینگی موجود نظم داد.

در پارک گل محمدی اصفهان به جای سازه های مختلف از شمشاد برای ایجاد حصار استفاده شده و به آن فرمی داده اند که ضمن حصار بودن، دید را نیز محدود نمی کند.

در بوستان مادر شهر محمدیه، استفاده از گیاهان رونده در کنار پایه های چراغ دو هدف استتار پایه و نقش نگه دارنده آن برای گیاه را دنبال می کند.