آب منبع الهام بخش در معماری منظر است و پروژه پارک دایانا که بخشی از بندر سابق غرب وبخش صنعتی واقع در خط ساحلی مالمو بوده، نیز از این قاعده مستثنی نیست.
هدف طراحان منظر استفاده از ایده ای ساده برای تبدیل بارانداز به یک پیاده راه جدید ساحلی جلوی رستورانها و طراحی فضایی برای ایجاد تعاملات اجتماعی بود.
در پی تاثیرات منفی صنعت گردشگری بر زندگی شهری بندر ترکمن مانند آلودگی منظر طبیعی و ساخته های ناهماهنگ با بستر، ساماندهی منظر ساحلی ارزش بیشتری پیدا می کند.
مفهوم دگردیسی در پروژه ای در کانادا با استفاده از فولاد کورتن بکار گرفته شده و خط ساحلی با تفییر رنگ فولاد در طول زمان متناسب با طبیعت اطراف تغییر می کند.
ادراک جزیی در ساحل گیسوم به واسطه انتخاب درست عناصر خرد منظر حاصل می شود. با بومی کردن عناصر می توان به تقویت حس مکان و خاطره انگیزی فضا برای مخاطب کمک کرد.
در این پروژه نه تنها مشکل طغیان رودخانه و بازسازی دیوار ساحلی آن حل شده، بلکه سایت تاریخی شهر احیاء و به مکانی زیست پذیر برای آیندگان بدل شده است.