ایده غرفه لهستان در اکسپوی 2015 میلان، برگرفته از شکوفه زارها و باغ های میوه لهستان است که برای منظر و اقتصاد لهستان بسیار مهم و حیاتی است.
غرفه برزیل بیش از آنکه سعی بر شاخص شدن در بین ملل را داشته باشد، به آرزوی کنجکاوی الهام بخش قلمرو و مردمش معنا می بخشد تا بتواند روابطی جدید ایجاد کند.
پاویون ایران حتی با وجود دارا بودن کانسپت مشخص، ازقدرت لازم برای عرضه رویکرد سازندگان آن برخوردارنبود. این طرح سفره‌ای در حال پرواز را نمایش می دهد، عنصری که در دید ناظر تشخیص آن به سختی ممکن است.
عنصر مرکزی طراحی غرفه آلمان، پناهگاه هایی معنادار و پوشیده از غشاء و به شکل جوانه های گیاهان به نام نهال های اندیشه هستند.
غرفه اتریش نمونه ای زنده از سیستم های مرکب را ایجاد کرده که طبیعت و تکنولوژی را در هم می آمیزند و تجربه ای خوشایند را ایجاد می کند.
خیابان، رودخانه ای برای زندگی شهریست؛ محلی برای تجمع شهروندان و مسیری برای رسیدن به مرکز شهر است. ویلیام اچ وایت - شهرساز
پاویون چین با موضوع سرزمین امید اهمیت ویژه ای به محوطه خارجی داده و طراحی باغچه های گل و فضای نشستن در قسمتهای مختلف حس دعوت کنندگی ایجاد می کند.
قدرت نمای پاویون آمریکا در تعریف گیاه به عنوان عنصری افقی در سطحی عمودی است و همین نگاه آشنازدایانه، تصوری جدید را در توجه به زمین و اهمیت آن پدبد می آورد.
بازدیدکنندگان در غرفه انگلیس با پیروی از سفر زنبور عسل در میان چمنزارهای بریتانیا، تجربه ای منحصربفرد را برای رسیدن به کندوی عسل پشت سر می گذارند.
اکسپو سال 2015 در شهر میلان ایتالیا، با موجی از انتقادات همراه بود و حضور کوکاکولا، مک دونالد و نستله هم به رونق این نمایشگاه کمکی نکرد.
برای اکسپو باید معماران منظر را به چالش کشید چرا که این حرفه می تواند به خوبی رابطه بین انسان و طبیعت را درک کند و بر آن تاثیر بگذارد.
واترمن معتقد است که اکسپو علی رغم ظاهر فریبنده و جذابش که قصد دارد دنیایی بهتر را نوید دهد در واقع یک کلاه گشاد است که توسط غول های تجاری به سرمان می رود.