قابلیت پیاده مداری در طراحی واحدهای همسایگی و محلات، منجر به افزایش قابل توجه فعالیت های فیزیکی ساکنان می شود. در این محلات، مدت زمان پیاده روی به منظور انجام کارها، هر هفته 70 دقیقه بیش از فعالیت روزمره فیزیکی شدید است. در مقابل، تفاوت بارزی میان ورزش های انتخابی خود افراد و پیاده روی برای تفریح و گذران اوقات فراغت در بین ساکنان محله هایی با قابلیت پیاده مداری پایین و بالا وجود ندارد.
Source: Saelens, Brian E., James F. Sallis, Jennifer B. Black, and Diana Chen. (2003) Neighborhood-based differences in physical activity: An environment scale evaluation. American Journal of Public Health 93(9), 1552-1559.
