در طراحی شهر سن پترزبورگ نگاه به شهرسازی فرانسوی مشهود است. ساختمان Admiralty در طراحی اولیه نقطه عطف شهر بوده اما این نقش اکنون به میدان کاخ منتقل شده است.
در سن پترزبورگ، تبلیغات علاوه بر رعایت هویت واحد تجاری به هویت کلی جداره شهری نیز توجه کرده اند. این اقدام هماهنگ اغتشاش بصری و کالبدی ایجاد نکرده است.
رنگ بافت تاریخی سن پترزبورگ گرم (زرد، زرشکی، گل بهی، صورتی) و در مواردی سرد (آبی، سبز) با درجه غلظت پایین است. ترکیب دوگانه هم به نوعی الگو تبدیل شده است.
جداره های تجاری در بافت تاریخی سن پترزبورگ، تاثیر کمی بر بدنه ساختمان داشته و مداخله به فونت بدون زمینه، تابلوی کوچک و سایبان برای تعریف ورودی محدود می شود.
گستردگی میدان سرخ و انفصال بدنه‌ های آن از هم، فضایی منعطف و فارغ از هویت جداره‌ ها پدید آورده و به جداره‌ های منفک از هم، کلیتی یکپارچه بخشیده است.
طراحان به جای اضافه کردن عناصر جدید به میدان توریکو، پروژه نورپردازی خلاقانه ای در کفسازی ایجاد کردند که نقش مهم فضای باز و ارزشهای موجود را تقویت می کند.
عموماً محیط شهری به عنوان محیطی‌ بی‌ روح و خسته کننده در نظر مردم تداعی می شود. هنر شهری به عنوان یک طرح خوب می تواند چهره یکنواخت محیط شهری را بازسازی کند.
مدت زمانی طول می کشد تا نماد و نشانه تاریخی در منظر شهر رشد کرده و به عنوان بخشی از آن شناخته شود. این مطلب برخی از نمادهایی جنجال برانگیز را معرفی می کند.
رویکرد کل‌ گرای معماری منظر در تراکم انبوه شهر و فرآیندهای طبیعی مرتبط با آن می تواند دید ما به شهر به عنوان یک موجود زنده و واحد را به سمت پایداری سوق دهد.
شهر مرزی مریوان به علت دوری از پایتخت، علی رغم پتانسیلها و ظرفیتهای موجود از کانون توجه به دور مانده و این مساله بر معماری و منظر آن نیز تاثیرگذار بوده است.
در بندر لافت، ادراکات جزئی منظر شهری به واسطه عناصر خرد مانند بادگیرهای کوتاه و پهن و ادراکات کلی به واسطه وجود نظرگاهی رو به شهر و منظر دریا حاصل می شود.
از یان گل خواسته شد تا در این پروژه مشارکت داشته و مبلمان شهری انعطاف پذیری طراحی کند که مخاطبین فضا را جذب کند. نتیجه آن ساخت تاب های با سایه بان بود.