در این نوشتار ضمن بررسی چند نمونه از مناطق توریستی گیلان بر جایگاه مشارکت مردم بومی در طراحی منظر و ادامه حیات منطقه تاکید شده است.
برای ایجاد باغ میوه در ماسوله جنگل تخریب شده و درختانی با عمر کوتاه کاشته می شوند که در چرخه زیستی نمی توانند خاک را تثبیت کنند وجنگل دچار فرسایش می‌شود.
پیوند بین جنگل و دریا در ساحل گیسوم پتانسیلی قوی برای گردشگری است. اما این منظر طبیعی با مداخلاتی برای جذب گردشگر، در معرض تهدید قرار گرفته است.
در مسیر طولانی قلعه رودخان، با وجود ویژگیهای بستر راه و مناظر بدیع طول مسیر، راه علاوه بر جنبه عملکردی، نقشهای دیگری را پذیرفته و اهمیت آن دو چندان می شود.
در جنگل شگفت انگیز گیسوم شاهد دو نوع پوشش گیاهی طبیعی با درختان بومی و دست کاشت با درختان کاج هستیم که وحدت و یکپارچگی منظر طبیعی آنرا از بین برده است.
زنگ خطر برای نابودی تالاب انزلی به صدا درآمده است و نقش انسان و مداخله های او که باعث بر هم زدن چرخه تعادلی تالاب شده، بسیار پر رنگ است.
مسیر طراحی شده منتهی به قلعه رودخان، مجموعه ای از پله و رامپ در جنگلی انبوه است. در طراحی این مسیر به مولفه های محیطی بستر و شرایط اقلیمی منطقه کمتر توجه شده است.
تالاب انزلی یک منظر طبیعی بسیار با ارزش است که هویت منطقه را شکل داده و مکانی برای امرار معاش اهالی است. اما روند فعلی،‌ آنرا به سوی نابودی سوق می دهد.
با رشد صنعت گردشگری و تبدیل ماسوله از یک محیط زنده و پویا به موزه‌ای برای بازدید گردشگران، هویت اجتماعی و فرهنگی آن رو به زوال و نابودی رفته است.
توسعه صنعت توریسم نیازمند فرهنگ سازی نظام مند برای گردشگران و ساکنان بومی منطقه است تا هر گروه نقش خود را در حفظ منظر این مناطق به درستی ایفا کنند.
از عوامل هویت ساز در روستای ماسوله می توان معماری هم سو با طبیعت در رنگ، طرح و روح فضا را برشمرد. همه چیز در این روستا متعلق به طبیعت یا برگرفته از آن است.
قرار گیری مبلمان سفره خانه ها در داخل رودخانه قلعه رودخان به منظور سودجویی بیشتر، علاوه بر آلودگی های زیست محیطی، باعث آشفتگی منظر طبیعی حاشیه رودخانه می شود.
[df-form-login]