پایداری عبارتی است که دنیا را به مکان بهتری تبدیل میکند.
ممکن است به این فکر کرده باشید که پایداری، اقدامی دیگر در جهت بازاریابی است یا اینکه آیا واقعا به صورت جدی به آن عمل میشود یا خیر؟
از آنجایی که معماری منظر رابطه میان طبیعت و فضای ساخته شده را متعادل میکند، باید به دنبال پاسخی در این حوزه باشید تا ببینید که آیا استفاده از روشهای پایدار برای ساخت محیط کار و زندگیتان دارای ارزش است یا خیر؟
بنابراین برای درک بهتر این موضوع که چگونه اشخاص، طراحان، فعالان محیط زیست و جوامع از این مفهوم استفاده میکنند، باید اقدامات زیر که از مهمترین نمونه های پایداری هستند را مطالعه کنید:
حفاظت از زیستگاه های حیات وحش
زمانی که شروع به کاشت گونههای گیاهی در باغ خود یا فضای سبز بزرگتری میکنید، اولین اقدام این است که باید محیط را پاک کنید و تمام گیاهان موجود را از بین ببرید، این طور نیست؟ اگر پاسخ شما این است که “نه، این کار اشتباه است” شما اولین قانون طراحی پایدار را میدانید. در واقع، شما باید گیاهان بومی را حفظ کنید و تنها گونه های مهاجم را در راستای ممانعت از اختلال در فرآیندهای طبیعی در باغ خود از بین ببرید.

بامهای سبز پایدار
ممکن است شما تحت تاثیر برخی از نمونه های بامهای سبز قرار گرفته باشید و آنها را در ساختمانهای خود مدنظر قرار داده باشید. جای تعجبی ندارد از زمانی که باغهای معلق بابل (یا طبق تحقیقات جدید نینوا) در کتب تاریخی ذکر شده اند، تاثیر زیباشناسانه آنها در تصورات ما وجود دارد. اگرچه هنوز قطعی نیست داستان اسکندر بزرگ که مبهوت زیبایی آنها شد، واقعیت است یا افسانه اما این موضوع قطعی است که بامهای سبز اگر متکی بر سیستمی شبیه آنچه این فاتح بزرگ نقل کرده است، باشند؛ پایدار نخواهند بود. مطابق برخی از تحقیقات، کانالهای آبی که او مشاهده کرد ممکن است برای آبیاری این باغهای افسانهای ساخته شده باشند.

ممکن است برای تبدیل بام خود به یک فضای سبز موفق، سنت اسکاندیناوی کاشت گونههای بادوام را ترجیح دهید، مانند گونههای مختلف چمن که میتوانند با رسیدگی کم رشد کنند. اما اگر واقعاً به یک باغ پیچیده تر علاقه دارید، متخصصان میتوانند به شما در پایدار کردن آن به وسیله انتخاب گیاهان کافی، محاسبه بار بام، طراحی منبع آب باران کارآمد و آنالیز اینکه آیا هزینه و شرایط نگهداری با بودجه شما هماهنگی دارد، کمک کنند.
صرف نظر از نوع بامی که شما تصمیم می گیرید داشته باشید، این موضوع کارایی حرارتی ساختمان شما را ارتقا می دهد و آن را به شبکه سطوح سبز که اثر جزایر حرارتی را در شهرها کاهش می دهند، مرتبط می کند.
استفاده بهینه از آب
اگرچه اضافه کردن گیاهان به فضا نشان دهنده این موضوع است که شما با دغدغه های زیست محیطی همسو هستید، در صورت به کارگیری سیستم آبیاری دارای اتلاف، احتمالاً فضای سبز خود را در دسته بندی ضد اکولوژیک قرار خواهید داد. مدیریت آب به عنوان یک منبع و هدر ندادن آن یک قانون اصلی در طراحی منظر است. شما میتوانید با انتخاب گیاهان مناسب برای اقلیم محل و نوع خاک، به علاوه ذخیره آب باران از آن پیروی کنید. اگر قانون مکانی که شما در آن زندگی میکنید اجازه استفاده مجدد از فاضلاب خانگی را میدهد، میتوانید سیستمی برای جمعآوری آب حمام، شست و شوی لباسها و ظروف ایجاد کنید، آنرا بهبود ببخشید و برای آبیاری گیاهان از آن استفاده کنید.

افزایش سطح قابل نفوذ
اگر باغی با سطوح گیاه و چمن دارید، چرا مسیرها و فضاهای جمعی را به صورتی که قادر به جمعآوری آب باران هم باشند طراحی نکنید؟ کفسازی قابل نفوذ میتواند فضای خارجی شما را تا حد خاک طبیعی در جذب آب توانمند سازد. با استفاده از کفسازی قابل نفوذ، شما از به هدر رفتن سیلابهای ناشی از آب باران جلوگیری خواهید کرد – دقیقاً شبیه کاری که متخصصان در فضاهای عمومی بزرگتر با مصالح مناسب برای تردد سبک مانند محوطه های پارکینگ، مسیرهای دوچرخه سواری و رانندگی انجام می دهند. علاوه بر این گرایشی نیز به استفاده از آسفالت و بتن قابل نفوذ در فضاهای با تردد سنگین وجود دارد.

باغهای عمودی که به ایجاد شهری سالمتر کمک می کنند
دیوارها سطوحی هستند که می توانند با استفاده از باغهای عمودی به سطوح جذب کننده آب تبدیل شوند. ممکن است که نمونه هایی از این دیوارهای زنده را دیده باشید. برخی از آنها به پنلهای هنری تبدیل شده اند که کارایی آنها را ارتقا داده است. اما امروزه دیوارهای سبز در حال تبدیل به چیزی فراتر از اینها و به لازمه ای برای ساختمانها و حرفه ها برای ارتقای گواهینامه فضای سبزشان تبدیل شده اند، چرا که باغهای عمودی هوا را تصفیه میکنند و کارایی انرژی ساختمان را افزایش می دهند. بنابراین اگر به ترکیب دیوارهای سبز با ساختمان فکر میکنید، باید بدانید که کاربردی ترین نوع آنها، گروهی هستند که با قراردادن گیاهانی از پیش کاشته شده در پنلها یا جعبه های تو خالی ساخته می شوند، اما شما می توانید انواع ارزان تری را با کاشت گونه های رونده در محل ایجاد کنید.

نکته حیاتی در نگهداری از دیوارهای زنده، طراحی سیستم آبیاری است، اگرچه راه حل های متنوعی برای آن وجود دارد و رایج ترین نوع آنهایی هستند که متکی بر ایده سیستمهای گردشی هستند و از آب به صورت کارآمدتری استفاده میکنند.
انتخاب گیاهان با توجه به مکان
نمیتوان انکار کرد که گونههای گیاهی غیربومی ما را با زیبایی شان مسحور می کنند و ما دوست داریم آنها را در باغهایمان داشته باشیم. اما با توجه به آنچه از اقدام اول یاد گرفتیم، روش پایدار خواستار استفاده از گونه های بومی است. این موضوع میتواند فضاهای خصوصی را با برخی از پارکهای عمومی که حیات وحش محلی را بازیابی میکنند، پیوند دهد. بنابراین این قدم شما را با تلاشهای جامعه در جهت بازگرداندن حیات طبیعی به فضاهای شهری همسو خواهد کرد.
کاهش استفاده از انرژی الکتریکی
مطمئناً شما به استفاده از محیط خارجی برای استراحت یا دور هم جمع شدن در شب به اندازه روز علاقه دارید. تمام تلاشها برای کاهش اثر بر طبیعت بی نتیجه خواهد ماند اگر در زمان طراحی سیستم روشنایی، اتلاف انرژی داشته باشید. انتخاب درست این است که فضا را با ترکیب دستگاه هایی مانند سنسورهای حرکتی، دیمرها (تاریک کننده ها) و LED یا سایر لامپهای ذخیرهکننده انرژی مانند انواع متکی بر انرژی خورشیدی سبزتر کرد. اگرچه هنوز ممکن است از نظر هزینه گران باشند، اما شاهد کاهش در فاکتورهای انرژی خود خواهید بود و بنابراین سرمایهگذاری شما برگشت خواهد داشت.

استفاده از مصالح بازیافت شده یا قابل بازیافت
زمانی که نوبت به پوشش کف و مبلمان فضای خارجی شما می رسد، اگر بخواهید پایدار باشید باید در کاهش ضایعات مشارکت داشته باشید. از آنجایی که طراحان به طور فزاینده ای این روش را انتخاب میکنند، بازار بزرگی بر این مسئله تمرکز کرده است؛ شما میتوانید مصالحی از سایتهای تخریب شده پیدا کنید که فضاهایی بسیار جذاب را بسازند.
انتخاب بسیار مناسب دیگر، اجزای بازیافت شده هستند – که از مصالح خام برداشت شده و مطابق قوانین زیست محیطی فرآوری شده اند مانند چوب و مصالحی که از منابع محلی تولید شده اند تا از هزینه بالای حمل و نقل جلوگیری کنند. برای هماهنگ بودن با روشهای سبز، باید بررسی کنید که آیا مصالحی که از آنها استفاده میکنید، قابل استفاده مجدد یا بازیافت هستند و مطمئن شوید که فرایند بازیافت آنها آسیب بیشتری را به محیط زیست وارد نمی کند.
افزایش حمل و نقل سبز
آیا ساخت فضاهای سبز، مطابق با آنچه تاکنون درباره آن صحبت کردیم، برای تضمین پایداری فضاهای ما کافی خواهد بود؟ باید با این موضوع موافق باشید که اگر روشهای حمل و نقلی که استفاده میکنیم تا به پارکها، باغها یا ساختمانهای سبز دسترسی پیدا کنیم آلودهکننده و گرانقیمت باشند، به سرعت منابع ما را تمام خواهند کرد.
بنابراین، صرف نظر از موقعیت، چرا دوچرخه سواری، پیاده روی یا استفاده از حمل و نقل عمومی را به جای اتکای همیشگی بر ماشین انتخاب نکنیم؟ اگر شهر شما هنوز دوستدار دوچرخه نیست، فرصت بزرگی برای شما و جامعه شماست که برای تحقق آن تلاش کنید. استفاده از دوچرخه به عنوان اصلی ترین فرم حمل و نقل می تواند از تصاعد گازها جلوگیری کند و مزایایی برای ورزش در فضاهای بیرونی ایجاد کند، چنانکه کشورهایی مانند هلند و بلژیک سالهاست که این امکان را ایجاد کرده اند.
کشاورزی شهری
در این مرحله، باید متوجه شده باشید که بهترین راه برای تولید فضاهای خارجی بدون تاثیر منفی بر طبیعت، این است که آنها را با چرخه طبیعت یکپارچه نگهداریم. این موضوع در رابطه با تغذیه مان هم متفاوت نخواهد بود. اگر محصولتان را در باغ خودتان پرورش دهید، میتوانید انرژی استفاده شده برای انتقال گیاهان به شهر را کاهش دهید.
اگرچه هرکدام از این روشها به شما برای تولید فضاهای دلپذیرتر و مدیریت مسئولانه منابع کمک می کند، در صورتی که در یکی از این جنبه ها فعالیت کنید و بقیه را نادیده بگیرید، مشارکت شما بی تاثیر خواهد بود. هر کدام از این روشها تنها در صورتی ارزش پذیرش دارد که شما به کل این فرآیند متعهد باشید. تعهدی که متخصصان و جوامع در این موضوع دارند نشان میدهد که پایداری تنها موجی سبز که به زودی پایان خواهد پذیرفت، نیست، بلکه جریانی است که تمام ما باید از آن پیروی کنیم.
منبع: +