اسکله همگانی گردشگاه وستهاون که در سال ۲۰۱۵ و با همکاری گروه استودیو اسپکت (ASPECT) با گروه آرچیتکتوس (Architectus) و لندلب (Landlab) ساخته شده، بخش مهمی از توسعه منطقه عمومی اوکلند (Auckland) محسوب می شود. پروژه ارتباط مسیر ۱.۵ کیلومتری مشترک برای پیاده روی و دوچرخه سواری این گردشگاه با لنگرگاه و شهر را فراهم می سازد.
این امید وجود دارد که پروژه باعث برانگیختن رشد اقتصادی بیشتر در منطقه شود. با اتکاء به طراحی منطقی که با استفاده از معیارهای انسانی، مصالح مناسب و ترکیب حساب شده فضاها صورت پذیرفته، پروژه مصمم است که تاثیر قابل توجهی در توسعه گردشگاه ساحلی وستهاون ایجاد نماید.

گردشگاه وستهاون؛ ترکیب حساب شده مصالح، رنگ و شکل

گردشگاه در حدود ۶۰۰ متر پیاده روی ساخته شده از کفپوش چوبی و ۹۰۰ متر راه بتنی را در اختیار می گذارد. سطح کفپوش چوبی از نوعی چوب محکم متصل بومی و مرغوب استرالیایی ساخته شده است. از آنجایی که چوب معمولاً احساس گرم ایجاد می کند، باعث به وجود آمدن فضایی دوستانه برای استفاده کنندگان می شود. رنگ خاکستری روشن (نزدیک به رنگ ماسه های ساحلی) به ترکیب این بنای ساخته دست بشر با محیط طبیعی اطراف آن کمک می کند.
اگر چه گردشگاه مشتمل بر بخشهای مجزایی است که در امتداد خط ساحلی قرار گرفته اند، با این حال حس قدرت، استحکام و هماهنگی را برانگیخته می کند. به علاوه ترکیب مواد، رنگ و اشکال، بدون تکیه بیش از حد به موارد الحاق شده، فضای جذابی برای استفاده کنندگان خلق می نماید.


امتیاز دیگر این طراحی، این است که نه تنها جلوه استحکام اشکال به کار رفته در آن را افزایش می دهد، بلکه باعث شکل گیری بیشتر خاطرات شبهای منظر گردشگاه می گردد. با بکارگیری نورپردازی یک طرفه پیاده رو، روشنایی آرامشی بخش برای بینندگان به وجود می آورد. ارتعاش ناشی از انعکاس نور در آب به شکل غیر قابل انکاری خیال انگیز است. آگاهی کامل از شرایط محل، همیشه برای پیشبرد ارتقاء کیفی طراحی منظر مفید است.

طرح مناسب برای ایجاد فضای بهتر

نکته قابل توجه دیگر در طراحی گردشگاه وستهاون، استواری ناشی از بکارگیری پهنایی ۵ متری است. این ابعاد برای پیاده رو و مسیر دوچرخه سواری مشترک به اندازه کافی وسعت دارد. این کار، از داشتن بیش از حد فضاهای خالی چلوگیری کرده و در عین حال وجود امنیت را تضمین می نماید. به بیان دیگر، فضای عمومی ساخته شده برای خط گذر ساحلی به اندازه کافی شلوغ می شود که مردم را برای آمدن و لذت بردن از مناظر دریایی ترغیب نماید.


نباید در فضاسازی، ابعاد را بیش از حد باز یا بی اندازه تنگ و بسته در نظر گرفت. در طراحی منظر و به خصوص در طراحی گردشگاه، این نکته اهمیت دارد که برای ایجاد فضایی جذاب باید پهنای مناسبی جهت پیاده رو در نظر گرفته شود. طراحی و ترکیب قابل ملاحظه فضاهای مناسب عمومی، در موفقیت پروژه ایفاء نقش می کند. صندلیهای چوبی در جایی قرار گرفته اند که مناظر جذابی از آنجا دیده می شود.

بیشتر بخوانید:
دگرگونی نقطه عطف شهر سن پترزبورگ در گذر زمان

صندلیها و نرده های چوبی امنیت لازم را تضمین می کنند و نقاط توقفی جهت بیشترین بهره وری و لذت از مناظر دریایی را پیشنهاد می دهند. علاوه بر این، طراحان تعمداً داستانهای مائوری (Maori) واکاتائوکی (Whakatauki) و واکا (Waka) را در پلکان بتنی تراسهای پیش ساخته به کار برده اند.
این امر باعث افزایش ارتباط فرهنگی محیط بومی با نشانه های اختصاصی مربوط به بندرگاه می شود. پلکان بتنی پیش ساخته، ناظر بر نقشه برداری طبیعی بوده و امکان تماشای منظری دلپذیر را ایجاد می نماید. رنگ بتن همچنین با رنگ عمومی گردشگاه و سایر عناصر به کار رفته در طراحی تناسب دارد.

پاسخگویی به SRL

دیگر نکته قابل توجه در مورد گردشگاه وستهاون، بالا بردن کف بنا به میزان ۳۰۰ میلی متر جهت آماده سازی برای برگزاری جشنهای مورد نظر، افزایش سطح آب دریا و موجهای بلند ناشی از طوفان در طول عمر ۳۰ تا ۵۰ ساله گردشگاه است. افزایش سطح آب دریا همواره و به خصوص در مناطق دریایی موضوعی داغ بوده است. با در نظر گرفتن این خصیصه، طراحی باید طوری باشد که به استفاده کنندگان اجازه تجربه کردن سیر تکاملی تاریخی وقایع در منظر را بدهد.
به بیان دیگر، در گذر زمان و ایجاد تغییرات در سطح آب دریا، تجربیات منظر طراحی شده، با تغییر شکلهای طبیعی لبریز خواهد شد. به جای تلاش در جهت روبرو شدن یا چشم پوشی لجوجانه در مورد یک پدیده غیر قابل اجتناب همچون افزایش سطح آب دریا، طراحان آنرا پذیرفته و با سایر اجزاء سرتاسر طراحی هماهنگ کرده اند.

به طور خلاصه، گردشگاه وستهاون در اوکلند به عنوان نمونه و سرمشقی است جهت نشان دادن تاثیر طراحی منظر در توسعه شهری. با درک جامعی در مورد محل – شامل عوامل محسوس و غیر محسوس- گروه طراحی پاسخی ارائه داد که نه تنها موجودیت شهر با آب و مردم را با طبیعت مرتبط می کند، بلکه باعث توسعه بیشتر محیط اطراف می شود.

سه جنبه ذکر شده در بالا، تنها عوامل دخیل در موفقیت پروژه نیستند. اما می توانند به عنوان چهارچوب اصلی تعیین کننده سبک و سیر تکاملی طراحی در نظر گرفته شوند. به علاوه، طرحها و الگوهای مناسب و آگاهی از تاثیر طبیعت، پایه و اساس قطعی برای توسعه منظر هر پروژه هستند.

منبع: +

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید