ریچارد میر (Richard Meier)، معماری که «کمیسیون قرن» (Commission of the century) و گروه «پنج معمار نیویورکی» را تاسیس کرد، در کارنامه حرفه‌ای خود کار با سازه ‌های اولیه را دارد که مقیاسهای متفاوتی را از خانه داگلاس در دریاچه میشیگان تا طرح گسترده مرکز گتی در لس آنجلس را در بر می ‌گیرد. کار میر که قابل تشخیص بوده و به روشنی با رنگ سفید خود معرفی می‌شود، تمایز و گفتگویی میان طبیعت و دست ‌ساخت بشری خلق می‌کند. معماری میر تقلیدی نیست بلکه در عین حفظ رابطه با محیط اطراف طرح، در تقابل با آن قرار می‌گیرد. وی می گوید: « رنگ سفید، خاطره و انتظاری برای رنگهای دیگر است. از نظر من کنتراست، به معنای طبیعی، ارگانیک و متغیر و در برگیرنده زمانهای مختلف و تمام رنگهای رنگین کمان است. کنتراست ساخته دست بشر است که ادراک شخص را افزایش داده و بر تمامی آنچه در اطراف ماست، متمرکز می‌کند.»

میر با اشتیاقی که به حرفه خود دارد، انرژی بسیاری را نیز وقف آموزش معماری کرده است. او به شدت به نقش و تاثیر معماری در دولت، تعلیم و تربیت، اقدامات خصوصی و جوامع محلی ما اعتقاد دارد. او بر تاثیر حضور معماران در پست های دولتی نسبت به پروژه‌ های شخصی و نقش معمار در جوامع محلی ما از طریق سازمانهای غیر حرفه ای تأکید دارد. تمام معماران می توانند نقشی بسیار موثر در کمک به هدایت سیاست عمومی ایفاء کنند.
میر، مدرک لیسانس معماری را در سال ۱۹۵۷ از دانشگاه کرنل دریافت کرد و پیش از آنکه پروژه ‌های شخصی خود را در سال ۱۹۶۳ در نیویورک آغاز کند، در شرکت اسکیدمور، اوینگز و مریل سپس به همراه مارسل بروئر کار می‌کرد. MoMA در سال ۱۹۶۴ آثار گروه پنج معمار نیویورکی را که مایر، مایکل گریوز، چارلز گواتمی، جان هیداک و پیتر آیزنمن، اعضای آن بودند را به نمایش گذاشت. اعضای این گروه، معمارانی بودند که آثارشان نمایانگر بازگشت به فرمالیسم در معماری خردگرای مدرن اولیه بود که با مسیرهای مختلفی از معماری فرمال پیروی کردند. میر، به عنوان خلاق ‌ترین معمار گروه، به جستجو در فرمهای اصیل لوکوربوزیه، خصوصاً از طریق محیط مصنوع، ادامه داد.
میر در سال ۱۹۸۴، به عنوان جوانترین برنده در طول تاریخ اهدای جایزه پریتزکر، این جایزه را از آن خود کرد. میر در همان سال، طراحی پروژه معتبر مرکز گتی را به مبلغ یک میلیارد دلار به دست گرفت. وی اظهار کرد که «در کار من هیچ چیزی با معمار مرکز گتی بودن، برابری نمی کند. این مسأله نه تنها مهمترین رویداد در زندگی حرفه ‌ای من بود بلکه روند پیشرفت پروژه به طور جدایی ناپذیری با بزرگ شدن فرزندانم همراه شد.»
مایکل پالادینو، جیمز آر کراوفورد، رینولدز لوگان، برنهارد کارپف و دخو یون، اعضا شرکت ریچارد میر و همکاران هستند.
میر علاوه بر جایزه پریتزکر، اکنون کرسی استادی کلاس فرانک. تی رودز را در دانشگاه کرنل بر عهده داشته، عضوی از موسسه آمریکایی معماران است و مدال افتخار (New York Chapter)، مدال طلا (Los Angeles Chapter)، ۲۹ جایزه افتخار ملی AIA و ۵۳ جایزه طرح منطقه ای AIA را دریافت کرده است. میر خستگی ‌ناپذیر است؛ او در ماه اکتبر گذشته، در ملاقاتی که بین دو برنده پریتزکر اتفاق افتاد، با معمار ۱۰۳ ساله، اسکار نیمایر، در برزیل دیدار کرده است.

منبع: +

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید