پارک پاکتی که به آن مینی پارک هم گفته می شود، واحه های کوچکی در بافت شهری هستند که عمدتاً در ابعاد تنها یک یا دو قطعه‌ زمین شهری یا در حد یک بلوک هستند. این فضاهای کوچک اغلب در گروه پارکهای محلی طبقه بندی می شوند. بنابراین لازم است با بسیاری از فعالیتهای محلی طراحی شوند. این گونه پارکها می توانند به عنوان فضای بازی، فضایی برای پیک نیک و ناهار یا حتی رویدادهای کوچک استفاده شوند. از همه مهمتر اینکه ممکن است به عنوان پناهگاهی آرام و فضایی برای رهایی و فرار از زندگی شلوغ شهری که اطرافشان در جریان است، باشند. موفق ترین پارکهای پاکتی به تعادلی بین قرارگاه آرام و قرارگاه فعال (محل ملاقات) و فضای بازی رسیده اند.
در این مطلب نگاهی دقیقتر می اندازیم به ۷ نمونه پارک پاکتی برتر که چیزهای زیادی برای یادگیری دارند.

پارک گرین آکره، مرکز شهر منهتن، نیویورک

پارک گرین آکره خانه ای برای آبشار، درختان اقاقیا و میزها و صندلیهای قابل جابه جایی است. این پارک پاکتی در سال ۱۹۷۱ و بعد از تامین بودجه توسط بنیاد گرین آکره موزیس ابی راکفلر افتتاح شد و حفاظت از آن تاکنون تداوم یافته است. ابعاد این پارک تنها ۶۰ فوت در ۱۲۰ فوت است اما با توجه به تراس پوشیده شده با داربستها که آنرا از خیابان جدا کرده، این فضا بزرگتر به نظر می رسد. فواره و جوی آب بازدیدکنندگان را به داخل راهنمایی می کند؛ جایی که در آنجا توسط آبشار با ۲۵ متر ارتفاع که به سمت آسمان باز است و توسط گیاهان همیشه سبز احاطه شده است، استقبال می شوند.

پارکهای پاکتی برتر؛ فضاهای کوچک با تاثیرات بزرگ
پارک گرین آکره
پارک دافین، ناحیه ۱ پاریس، فرانسه

هنری چهارم این میدان را بیش از چهارصد سال پیش برای بزرگداشت پسرش، لویی سیزدهم ساخت و این فضا هنوز به عنوان یکی از محبوب ترین مکانها برای تماشا هنگام سفر به شهر پاریس باقی مانده است. شکل هندسی این پارک، مثلثی است که در بین خیابانهای آرام پاریس واقع شده است و کریدورهای دید به برج ایفل، لوور و دوپونت آرتز برقرار می کند. مجسمه هنری چهارم در باریک ترین بخش مثلث مستقر است.

پارکهای پاکتی برتر؛ فضاهای کوچک با تاثیرات بزرگ
پارک دافین
پارک پیلی، مرکز منهتن، نیویورک

با مساحت تنها یک دهم از یک جریب، این پارک حقیقتاً یک واحه کوچک در جنگل آسمانخراشها است. روبرت زایان این پارک را بعد از ویلیام پیلی در زمینی که به عنوان یاد بود به پدرش تقدیم کرده بود، طراحی کرد. این پارک در سال ۱۹۶۷ افتتاح شد و همچنان به همان شکل و حتی چه بسا شبیه تر به طرح همان سال به نظر می رسد. این پارک بین سه ساختمان قرار گرفته است و با حدود ۲۰ فوت پرده آبی به عنوان یک محور که سر و صدای اطراف را در خود حل می کند، در محل شاخص است. دیوارهای پوشیده شده با پیچک کنار دیوار آبی و حیاط خلوتی با ۱۷ درخت اقاقیا، میزها و صندلیهای آهنی قابل جا به جایی که در سراسر  فضا پراکنده شده اند، پوشش گیاهی و مبلمان آن را شکل داده اند. یک کیوسک غذا در ورودی رهگذران را به داخل و نشستن برای خوردن سریع غذا و استراحت کردن دعوت می کند، در حالی که شهر در بیرون این فضا در گذر و حرکت است.

پارکهای پاکتی برتر؛ فضاهای کوچک با تاثیرات بزرگ
فضای خودمانی و خلاقانه پارک پیلی در بعد از ظهر سرد و ابری اواخر زمستان
باغ کتابخانه سلطنتی، کپنهاگ، دانماک

 بازدیدکنندگان با داخل شدن به دروازه های آرشیو ملی در کپنهاگ که به عنوان قلب دانمارک شناخته می شود، وارد این باغ کوچک می شوند. افراد محلی به آسانی این باغ را که در سال ۱۹۲۰ تاسیس شد، باغ کتابخانه می نامند. آنچه در این محل غیرمعمول نیست، این نکته است که اگر اینجا به طور تصادفی با اعضای پارلمان که وقت استراحت ناهاری خود را در این محل سپری می کنند، رو به رو شویم. به محض ورود به باغ، بازدیدکنندگان می توانند در حالیکه به صدای ریزش آب از فواره ۸ متری در وسط باغ گوش می دهند، استراحت کنند. فواره به گونه ای طراحی و برنامه ریزی شده که آب اضافه را همزمان با صدای ساعت تالار شهر پرتاب می کند.

پارکهای پاکتی برتر؛ فضاهای کوچک با تاثیرات بزرگ
ساختمان کتابخانه سلطنتی دانمارک
مرکز هنر شیکاگو، باغ جنوب شیکاگو، ایلینویز

این باغ کوچک خودمانی در بالای پارکینگ مرکز هنر شیکاگو ساخته شده و به سمت خیابان میشیگان باز می شود. این باغ دارای طرحی ساده متشکل از دو بستر بالا آمده که درختان اقاقیا و برگ نو و حباب های گلکاری شده را نگه می دارد، است. در این پارک باغبانانی که تعدادشان دو برابر نیمکتها است، مراقب درختان زالزالک هستند. پارک بین سالهای ۱۹۶۲-۱۹۶۷ تاسیس شده و به عنوان یکی از بهترین طرحهای حفاظت شده از این دوره زمانی محسوب می شود.

پارک خیابان فرانکلین، کمبریج، بوستون

در تنها ۴۴۰۰ فوت مربع، این پارک یکی از کوچکترین پارکها در بوستون بزرگ است. در حاشیه رودخانه و در همسایگی کمبریج واقع شده و در سال ۲۰۰۳ بازسازی و بعد از آن تبدیل به نقطه عطف محبوبی شده است. موقعیت مکانی این پارک به خاطر سردر گرانیتی طراحی شده توسط مجسمه ساز بوستونی ماری دوارت، بسیار خواناست. این پارک به محض ورود، به خاطر کاشت گیاهان، نمایش آب و فضای طراحی شده برای بچه ها، بسیار آرام و بی سر و صدا است.

پارکهای پاکتی برتر؛ فضاهای کوچک با تاثیرات بزرگ
فضای داخلی پارک خیابان فرانکلین
پارک جان اف کولینز (پارک شاه بلوط سابق)، فیلادلفیا، پنسیلوانیا

دروتی هاس بشر دوست، پیشنهاد ساخت این پارک را بعد از دیدن پیلی پارک در منهتن، مطرح کرد. بعد از ترغیب بنیاد ویلیام پن برای تخصیص بودجه، جان فرانسیس کولینز به عنوان طراح استخدام شد. پارک در ژوئن ۱۹۷۹ افتتاح شد و کمتر از یک دهم جریب مساحت داشت. این پارک بین دو ساختمان واقع شده و مصالح آن برگرفته از مصالح محلی و بومی منطقه است. درختان کاشته شده در این پارک بومی هستند و عبارتند از: سرسیس، زغال اخته، افرا شکر، درخت گردوی آمریکایی. اطراف فواره مرکزی ساخته شده با پایه های بتنی به منظور احترام به توتم های بومی آمریکایی (درخت یا جانوی که سرخ پوستان حافظ و حامی و روحانی خود دانسته و از تجاوز به آن و خوردن گوشت آن خودداری می کنند.) شکل گرفته است. پارک در سال ۲۰۱۱ بهسازی و مجدداً به عنوان پارک جان اف کولینز افتتاح شد.
اغلب مواقع فضاهای سبز در شهرهایی که همیشه در حال گسترش هستند، فراموش می شوند. ولی پارکهای پاکتی نشان می دهند که حقیقتاً هیچ بهانه ای برای ممانعت از داشتن فضاهای سبز عمومی وجود ندارد و مهم نیست که این فضاها چه مقدار کوچک باشند، بلکه می توانند اثرات بزرگی بر اجتماع محلی داشته باشند.

0/5 ( 0 نظر )

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید