هلند قبلاً نشان داده است که به وضوح می داند معماری منظر چیست و موزه ملی نظامی (NMM) در سوئستربرگ نیز از این معقوله مستثنی نیست. پایگاه سابق هوایی سوئستربرگ که به طور رسمی از ۱۲ نوامبر سال ۲۰۰۸ بلااستفاده مانده است، در سال ۲۰۱۵ با عنوان موزه ملی نظامی (NMM) که حاصل ادغام موزه ارتش و موزه نظامی هوایی بود، دوباره به حیات سابق خود بازگشت. این مجموعه شامل یک ساختمان ۲۵۰ در ۱۰۰ متری و عرصه و چشم انداز طبیعی اطراف آن است که دارای آثار و نشانه های نظامی، جنگی و هوایی است. شرکت مسئول طراحی گروه معماران منظر H+N+S در سوئستربرگ بود.

موزه ملی نظامی

قرار دادن این پروژه در تاریخ نظامی هلند، به عنوان پایگاه هواپیمایی هلند در طول جنگ جهانی دوم و جنگ سرد اهمیت زیادی دارد که نوید ارتباط عظیم فرهنگی و تاریخی این منطقه را می دهد. برخی عناصر فیزیکی (آیتم های نظامی، جنگی و هوایی) در منظر اطراف ساختمان موزه قرار گرفته اند و البته تمامی موزه به عنوان عامل اصلی و میراثی برای توسعه نهایی در نظر گرفته شده است.این عناصر مانند آثار موجود پیشین، همچون پناهگاههای رها شده، دهانه های بمب گذاری شده و پایگاه هوایی در میان دیگر آثار، قرارگیری ساختمان موزه و نحوه ارتباط آن با چشم انداز اطراف را هدایت کرده است.

عناصر ساختمانی و بیرونی

ساختمان موزه با باند قدیمی هواپیما هماهنگ شده است و به چهار آشیانه هواپیمای بسیار قدیمی نیز مجهز است؛ دو طرف ساختمان به طور کامل از طریق چشم انداز اطراف خود به عنوان پس زمینه برای مجموعه قطعات به نمایش در آمده عمل می کنند. یک طرف ساختمان به منظره پانورامای چشم انداز باز می شود که باند فرود بزرگی را در امتداد خود به همراه می آورد. در طرف دیگر ساختمان جنگلی متراکم وجود دارد که در آن می توان برخی از پناهگاههای قدیمی و گودالهای بمب گذاری را پیدا کرد. بیشتر آنها در سایت موزه قرار گرفته اند و برخی از آنها اضافات جزئی نیز داشته اند که در قسمتهای دیگر پراکنده شده اند، لذا تجربه بازدیدکنندگان موزه در خارج از ساختمان نیز ادامه می یابد.  بازدیدکنندگان از طریق آثار نظامی و سناریوهای جنگی به مسیر خود ادامه می دهند.
هدف از نگهداری این عناصر، هم تاریخی و هم زیست محیطی است؛ پناهگاهها و گودالهایی که از طریق انفجار بمبها ایجاد شده اند، برای بازدیدکنندگان، اشغال آلمان در ۵ ماه می ۱۹۴۰ و بمب گذاری متفقین در پایان جنگ جهانی دوم را یادآوری می کند.
دهانه های ایجاد شده بر اثر انفجار، علاوه بر تأثیر بصری و ارزشی که در حال حاضر به لحاظ آموزشی دارند، به عنوان نقاط جمع آوری آب نیز کمک کرده و در جهت توسعه خرد اقلیمی زیست محیطی نیز عمل می کنند. همچنین در اطراف پروژه می توانید گابیون های (توری گابیون که گاهی به آن توری سنگی گفته می شود، سبدهای سیمی پر از مصالح سنگی است که در زمینه های مختلف عمرانی کاربرد دارد.) بسیاری پیدا کنید. این اجزا نه تنها یک هدف کاربردی دارند، بلکه سبدهای ترکه بافته شده که در جنگهای قرون وسطایی بارها توسط سربازان هلندی به عنوان پناهگاه استفاده می شد را یادآوری می کنند. گابیون ها دارای ارتفاع و شکل پناهگاههای سابق هستند.

چشم انداز اطراف

همانطور که قبلاً ذکر شد، ساختمان توسط دو صحنه بسیار متفاوت در هر طرف احاطه شده است، در یک سمت با جنگلی متراکم و عنصرهای طراحی شده، مسیرهایی برای عابر پیاده و جاده ای برای وسیله نقلیه وجود دارد که به بازدیدکنندگان اجازه می دهد تا به روشها و جهت های مختلف حرکت کنند و تجربه شخصی خود را بسازند. انتهای جاده­ با یک چرخش به پارکینگ این مجموعه می رسد. در پارگینگ استندهای دوچرخه سواری و نقاط شارژ خودروها و دوچرخه های الکتریکی وجود دارد و پارکینگ دارای مسیرهای پیاده ای است که مستقیماً بازدیدکنندگان را به سوی ورودی اصلی موزه هدایت می کند.
دیگر نشانه های چشم انداز بیرون، میدان و باغ یادبود نیروی هوایی سلطنتی هلند هستند که از طریق مسیر پر پیچ و خم پیاده که از ابتدا به وسیله جنگل احاطه شده است، به هم متصل می شوند. جنگل متراکم موجود در چشم انداز یک مزیت است، چرا که منطقه ای با درختانی ضخیم و بلند وجود دارد که به طراحی غنا می بخشد. بازدیدکننده از باغ یادبود عبور می کند و همچنان مسیر پیشنهادی را دنبال می کند. سپس توسط یکی از دو دهانه­ که کاربردی عملکردی پیدا کرده اند، هدایت شده و قبل از رسیدن به ورودی موزه، توسط یک فضای باز بسیار بزرگ پذیرایی می­شود؛ آنقدر بزرگ که به بازدیدکننده اجازه می دهد لحظاتی را درباره عظمت ساختمان و جنگل تامل کند.
گذرگاه ورودی موزه عرصه ای پهن است؛ این آمفی تئاتر بزرگترین تئاتر روباز در کشور است که می تواند بیش از ۳۵۰۰ نفر را در آن واحد در خود جای دهد و از سویی خانه ای برای بزرگترین نمایشگاه تانک در هلند است که در آن بیش از ۳۰ تانک و وسایل نقلیه زرهی به نمایش در می آیند. این پروژه به تقویت میراث فرهنگی کمک می کند و طرحی کاملاً زمینه گراست. طراحان نشان دادند که در کسوت خالق، می­بایست با گذشته، حال و آینده­ احتمالی مکانهایی که در آن کار می کنیم، ارتباط برقرار کرد، چرا که می توانیم به درستی به نیازمان که کسب رضایت بدون صدمه زدن به محیط طبیعی اطراف است، دست یافت.
برای اطلاعات بیشتر و دیدن تصاویر این پروژه به لینک زیر مراجعه کنید:

∴ لینک متن کامل خبر ∴

0/5 ( 0 نظر )

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید