در سراسر جهان طرحهای منظری وجود دارند که صرفاً به عنوان یک هنر معرفی نمی شوند، بلکه رنسانسی در زیبایی شناسی هستند که بر ارزش همه فضاها می افزایند. به طور مثال، فضای تفریحی دبیرستان هرنینگ در دانمارک از این قبیل طرحها است. این فضا در ابتدا به عنوان فضایی چندعملکردی به وجود آمد اما ظرافت و هنرمندی در طرح منظر آن بیش از استانداردهای فضاهایی است که ما در سایر دبیرستانها تجربه کرده یا دیده ایم.

چندعملکردی بودن فضا

هم طرح و هم انتخاب مصالح استفاده شده در این ناحیه بسیار چشمگیر است. فضا به خودی خود فعالیتهای متفاوتی از مطالعه، نشستن، دویدن، درازکشیدن، استراحت و تجمع تا برگزاری جشن و موقعیتهای ویژه را در بر می گیرد. این دبیرستان به ما آموزش می دهد که پویایی یک فضا از مخاطبانی که آنجا را به منظور انجام فعالیتهای مختلف اشغال می کنند، نشات می گیرد. گروه معماران منظر شونهر بدون کار زیاد در طراحی، منظر چندعملکردی کاملاً درستی را ایجاد کرده اند.
فضا یک فرم بزرگ هندسی است که به فرمهای نامتقارن زیادی تقسیم شده است و به طور طبیعی مانند تپه های ناهموار بالا و پایین می روند. این فرم از بتن در جا در فرمتهای بزرگ ساخته شده است. این فرم واحد توسط یک زمین چمن مستطیلی شکل احاطه شده است که درختان کاج کوهی و درختان غان سیبری در آن کاشته شده اند. درخت کاج همیشه سبز یک منبع سبز در تمام طول سال را فراهم می کند و درختان سیبری با برگهای سبز روشن در تابستان، برگهای زرد در پاییز و تنه های خشک مجسمه وار در زمستان نمایانگر کیفیتهای زمانی مختلف در تمام فصول هستند.
به طور کلی فضا یک حیاط بسته است که توسط ساختمانهایی با چشم اندازهایی به فضای آن احاطه شده اند. بین فرمهای قوی معمارانه و تنه درخت یک بازی شاعرانه و ظریف از نور طبیعی و سایه ها وجود دارد که عمق بیشتری به فضا می بخشد. به همین ترتیب، ممکن است در تابستان یک کنتراست قوی وجود داشته باشد حال آنکه در زمستان فضا نمایانگر یک منظر یکنواخت درخشان است که توسط برف سفید روی بتن سفید ایجاد می شود.

مجسمه یا یک فضا؟

فرم سفید رنگ مانند یک هنر مجسمه سازی بی انتها است. تکه ها توسط بازی تضادهای رنگی برجسته می شوند: سفید در برابر سبز و مصالح سخت در برابر نرم. در اینجا یک ریتم ظریف وجود دارد که از سطوح  بالا و پایین و نظم بین درختان که در گروههای سه یا چهارتایی قرار می گیرند، به وجود آمده است. به نظر می رسد که چنین نظم و تضادهایی موجب ایجاد فضایی برای تفکر و تفریح می شود. لبه هایی که چمن سبز و بتن سفید در کنار هم قرار می گیرند، فضایی دنج و درونگرا ایجاد می کنند. لبه بیرونی بتن نیز به لبه مسیر پیاده متصل می شود. استفاده از مصالح یکسان، مخاطب را به بازی و تعامل با فضای مرکزی دعوت می کند. این کار به شیوه ای آرام انجام می شود و فضای آرامش بخشی را می سازد.
البته این منطقه قبلاً برای انواع بازیها و حتی بردن کودکان به ناحیه اورژانسی استفاده می شد. بنابراین به عنوان یک کودک، بهترین کار بازی نکردن در این فضا بوده است. طرح جدید این ساختار را تغییر داده است. به گفته قدیمی و حتی جوانترها، عضو مجسمه وار دبیرستان هرنینگ دانمارک، فرم سفید رنگ بزرگی است که همانند یک قطعه هنری فارغ از زمان است. هر مدرسه ای باید به داشتن چیزی متفکرانه و سرگرم کننده مانند این توجه کند.
برای اطلاعات بیشتر و دیدن تصاویر این پروژه به لینک زیر مراجعه کنید:

∴ لینک متن کامل خبر ∴

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید