محلی که با عنوان “ال کوزو” شناخته می شود، منطقه متروکه بزرگی در کنار بخش قدیمی سخین (Cehegín) در موریکا (Murcia) در اسپانیا بود. پس از یک طوفان بزرگ برف در دهه ۱۹۵۰، بسیاری از خانه های این محله ویران شده یا آسیب دیدند و فضای خالی بزرگ و شیبدار را بر جای ماند. علاوه بر این، بخش قدیمی سخین خالی از باغهای قابل سکونتی بود که شهر بتواند از طریق آنها نفس بکشد. طراحان آب باران و فاضلاب را از شبکه فوقانی منطقه جمع آوری کردند. آب با هدف تولید آب تمیز در امتداد یک شبکه آبگیر با گیاهان ساحلی در جریان است و آب به دست آمده برای آبیاری بقیه گیاهان در باغ استفاده شد.

آنها مسیر مطلوب را توسط رفت و آمد همسایگانی که سعی کرده بودند از این منطقه عبور کنند، پیدا کردند. با ردیابی مسیرهای مبتنی بر آن، خیابانها هم در امتداد مسیرها با شیبی مناسب برای رفت و آمد همسایگان در نظر گرفته شد. رنگ سبز، کفپوشهای سخت را پوشاند و سایه روشنی با ساختمانهای مجاور ایجاد کرد. پیمانکاران و مقامات شهرداری توانستند از کارگرهای محلی برای انجام بسیاری از کارها استفاده کنند. حتی چند نفر از آنها، ساکنان سابق خانه هایی بودند که در آن محله ویران شدند. آنها یک ساختمان را در مسیر یک پیاده راه قرار دادند.

سقف این ساختمان در شبکه مسیرهای پارک قرار گرفت و ساختمان میزبان یک شرکت تجاری شد. به این ترتیب، با توجه به وضعیت کنونی شهر و منطقه، پارک قادر خواهد بود شغل جدید و آب بازیافتی که دو منبع مهم و کمیاب هستند را تولید کند. نتیجه باغی است که در آن آب فرآوری می شود و گیاهان بومی، جانوران را به آنجا جذب می کنند.
برای اطلاعات بیشتر و دیدن تصاویر این پروژه به لینک زیر مراجعه کنید:

∴ لینک متن کامل خبر ∴

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید